Taki był Krzysiek

[Fetus]

To on wymyślił nazwę Brutalaxa. To on użyczał w obozie wielu rzeczy - jeśli nie większości: krzeseł, sprzętu, samej ,,wezyrki", wszystkiego, co mogło się komuś przydać. Nie po to, żeby ktoś mu dziękował. Po prostu po to, żeby służyć. Bo taki był Krzysiek.

Nie wybrał swojego zawodu dla pieniędzy. Kiedy zaczynał studia, lekarze w Polsce wcale nie zarabiali dużo. Nie kształcił się dalej dla prestiżu. Chciał być lepszy w tym, co robił. Bo wiedział, że za jego wiedzą, decyzją, precyzją stoją konkretni ludzie.

Uczył się dalej, mimo że pracował czasem po kilkanaście, a nawet po dwadzieścia godzin. Nie musiał. Mógł po ośmiu godzinach pójść do domu. Ale wiedział, że bez anestezjologa operacje się nie odbędą.

Zostaną przełożone, kolejki się wydłużą, ktoś będzie czekał dłużej w bólu, w strachu, w niepewności. Czy to był jego problem? Formalnie pewnie nie. Ale brał go na swoje barki. Bo taki był Krzysiek.

Wielu lekarzy pracuje ponad siły. Ale Krzysiek nie robił tego z zamkniętymi oczami, byle odhaczyć kolejny dyżur. On wkładał w to serce. Angażował się w każdy przypadek. Patrzył, analizował, zapamiętywał.

A potem opowiadał te swoje anegdotki - czasem zabawne, czasem absurdalne, czasem mocne - wszystkim ku przestrodze.

Uratował niejedno życie. A jego życia nie uratował nikt. Oddał ludziom swój talent, swoją inteligencję, swój czas, swoje siły i w końcu swoje życie. Choć nikt nie mógł wiedzieć, że ta droga skończy się tak szybko.

Krzysiek jednak wiedział, jako lekarz, że poświęca swoje zdrowie. Wiedział, czym jest zmęczenie, stres, odpowiedzialność i życie na granicy możliwości. I myślę, że gdybyśmy mogli cofnąć czas, on zrobiłby to samo. Znowu. I znowu. I znowu. Bo taki był Krzysiek.

Nie kupisz jego figurki w sklepie z dewocjonaliami. Był agnostykiem. Nie służył ze strachu przed karą ani dla obietnicy nagrody. Leczył od serca.

Pewien gość powiedział kiedyś, że nie ma większej miłości niż ta, gdy ktoś oddaje swoje życie za innych... Nie ma większej miłości od tej, którą miał w sobie Krzysiek.

A przy tym był nasz. Metalowy, czadowy, autentyczny. Gość z Brutalaxa.

Krzysiek wygrał. Przeszedł tę grę szybko - za szybko - ale przeszedł ją dobrze. I poszedł już zająć miejscówę na obóz w wieczności.

Nie zawiedźmy go. Pamiętajmy, jaki był. I idźmy jego śladami.

PS. Jeśli będzie padać to będę wiedział, że Krzysiek właśnie opowiedział kolejny kawał o Mordalu i niebo szcza ze śmiechu.